Αρχική > Κατάρτιση > Επικοινωνιακή επίθεση του ΕΛΣΕΚΕΚ–μέρος 2ο

Επικοινωνιακή επίθεση του ΕΛΣΕΚΕΚ–μέρος 2ο

Αναβάθμιση του συστήματος Επαγγελματικής Κατάρτισης

Αντιγράφω από το Επαγγελματική κατάρτιση στην Ελλάδα

Και έρχομαι στο δεύτερο σκέλος, αυτό της αναβάθμισης του συστήματος Επαγγελματικής Κατάρτισης.

Οι προτάσεις, που κατατέθηκαν εχτές αφορούν σε:

  1. Την αναβάθμιση του σχεδιασμού και της ποιότητας των Προγραμμάτων Επαγγελματικής Κατάρτισης, μέσα από τη σύνδεσή τους με τα επαγγελματικά περιγράμματα και την ανάπτυξη και θεσμοθέτηση συστήματος πιστοποίησης των μαθησιακών αποτελεσμάτων – γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες των καταρτιζομένων.
  2. Την ενίσχυση της σύνδεσης της Επαγγελματικής Κατάρτισης με την αγορά εργασίας, μέσα από τη διάγνωση των αναγκών σε ειδικότητες και εξειδικεύσεις και αντιστοίχησή τους με τα προγράμματα κατάρτισης, αλλά και μέσα από τη ενίσχυση των υπηρεσιών Συμβουλευτικής και Επαγγελματικού Προσανατολισμού που παρέχουν τα Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης.
  3. Την προσέγγιση νέων σύγχρονων τρόπων υλοποίησης δράσεων κατάρτισης, όπως η ανάπτυξη ενός «ελληνικού τύπου» Voucher-«Επιταγή Εκπαίδευσης», που μπορεί να αποδειχτεί χρήσιμο και αποτελεσματικό, εξυπηρετώντας τις ανάγκες της αγοράς εργασίας.
  4. Την υιοθέτηση νέων και αντικειμενικών κριτηρίων και διαδικασιών επιλογής και ανάθεσης των προγραμμάτων, καθώς και αναθεώρηση των κριτηρίων και των ελάχιστων προϋποθέσεων συμμετοχής στους διαγωνισμούς.
  5. Την ανάπτυξη συστήματος αποτίμησης της αποτελεσματικότητας της Συνεχιζόμενης Επαγγελματικής Κατάρτισης.

Και βέβαια δεν μπορεί να διαφωνήσει κανείς με τους τίτλους των προτάσεων. Αν και έχω μια ισχυρή επιφύλαξη, για δράσεις διάγνωσης αναγκών, οι οποίες και αναποτελεσματικές έχουν αποδειχθεί, όσες φορές έχουν εφαρμοστεί αλλά και συνήθως υστερούν σε σχέση με την ίδια την αγορά. Πέρα του ότι ένας τέτοιος προγραμματισμός παραπέμπει σε άλλες εποχές και άλλα καθεστώτα, όπου ένας μηχανισμός κατευθύνει την παραγωγή, αλλά επίσης εγκυμονεί κινδύνους διαστρέβλωσης της αγοράς, από την ανάποδη.

Άσχετο το παράδειγμα, αλλά δείτε τι έγινε με την αγορά των φωτοβολταϊκών. Η διάγνωση έδειξε ότι υπάρχει πεδίο για ανάπτυξη φωτοβολταϊκών μονάδων. Το πήραν αυτό οι αγρότες και θεώρησαν ότι είναι κάτι σαν τα ροδάκινα της προηγούμενης δεκαετίας. Τρέξανε να υποβάλλουν αιτήσεις και τώρα η ΔΕΗ δεν μπορεί να υποδεχτεί όλη αυτή την προσφορά.

Σαφέστατα λοιπόν όλοι συμφωνούμε με τις παραπάνω προτάσεις, όμως δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστική βελτίωση του συστήματος, αν δεν προκύψουν δομικές αλλαγές. Αν δεν σταματήσει ο εναγκαλισμός του κλάδου των ΚΕΚ με την λαμογιά. Αν ο ίδιος ο κλάδος δεν σοβαρευτεί και δεν κάνει επενδύσεις. Αν ο ίδιος ο κλάδος δεν αποβάλει τα παράσιτα και δεν απαιτήσει να σταματήσει ο κατήφορος των πελατειακών σχέσεων, είτε αυτό αφορά σχέσεις ΚΕΚ με το κράτος, είτε αφορά σχέσεις ΚΕΚ με υπηρεσιακούς και άλλους παράγοντες, είτε αφορά σχέσεις ΚΕΚ με κλαδικούς φορείς, βλέπε πόρους ΛΑΕΚ και σε λίγο θα δεις προγράμματα διαρθρωτικής προσαρμογής της ΕΚΑΕ.

Δεν υπάρχει σεβασμός και πίστη στην αξία και την αναγκαιότητα της κατάρτισης. Όλοι και πρώτος ο κλάδος έχει μετατρέψει το υπέρτατο αγαθό της μάθησης σε τυπική υποχρέωση φυσικής παρουσίας (και πολλές φορές ακόμα και αυτό καταστρατηγείται) και οικονομικής συνδιαλλαγής.

  1. Οι παράμετροι του συστήματος την αντιμετωπίζουν σαν μέσο προσπορισμού επιπλέον αμοιβής. Σε 10% επί του τζίρου έχει φτάσει το μπαξίσι.
  2. Οι ιδιοκτήτες των ΚΕΚ, σαν ενδιάμεσοι του συστήματος την βλέπουν σαν εργαλείο εύκολου πλουτισμού.
  3. Και στο τέλος οι άνεργοι (πραγματικοί και άεργοι) που περιμένουν να βγάλουν ένα χαρτζιλίκι, που σε κάποιες περιπτώσεις είναι και σταθερό εισόδημα.

Δεν δυσκολεύομαι, λοιπόν, να μαντέψω ότι και τα περίφημα Voucher θα εξελιχθούν σε αντικείμενο συναλλαγής και περιμένω να δω ανέργους να περιφέρονται από ΚΕΚ σε ΚΕΚ διεκδικώντας μεγαλύτερο αντίτιμο για να εκχωρήσουν το Voucher σε αυτό το ΚΕΚ που θα δώσει τα περισσότερα.

Αυτή την περίοδο είναι σε εξέλιξη πρόγραμμα διαρθρωτικής προσαρμογής επιχειρήσεων με 1-49 εργαζόμενους, όπου το μεγαλύτερο κομμάτι της θα περάσει μέσα από κλαδικούς φορείς. Αμφιβάλλει κανείς ότι θα γίνει ότι γίνεται στα αντίστοιχα προγράμματα ΛΑΕΚ 1-25;

Και βέβαια δεν αδικώ τους διάφορους συλλόγους που περιμένουν να αποκομίσουν οφέλη. Το πρόβλημα είναι ότι κανείς δεν τους έχει πείσει ότι θα μπορούσε να γίνει ουσιαστικό έργο και να υπάρχει πραγματικό όφελος για τις επιχειρήσεις, τους εργαζόμενους και την τοπική κοινωνία. Το κριτήριο, λοιπόν είναι τι θα βγάλει ο σύλλογος και οι προσκείμενοι και τι θα μείνει στην τσέπη του συμβούλου και του  ιδιοκτήτη του ΚΕΚ.

Όσον αφορά τέλος την αποτελεσματικότητα και την αξιολόγηση της Συνεχιζόμενης Επαγγελματικής Κατάρτισης, αυτή έχει εξαντληθεί από καιρό στα τετραγωνικά των αιθουσών και το ύψος και πλάτος της πόρτας.  ή στις ράμπες των ΑΜΕΑ.

Χρειάζονται, λοιπόν, γενναία βήματα και κυρίως εσωτερική κάθαρση σε όλους τους τομείς. Τόσο σε επίπεδο αποφάσεων, όσο και σε επίπεδο υλοποίησης. Θα πρέπει να εκλείψουν κάμαρες και παρεούλες.  Δεν μπορεί το κριτήριο να είναι το ταμείο και η περιχαράκωση των κεκτημένων, αλλά το πως θα γίνει η κατάρτιση παραγωγική, χρήσιμη και αποτελεσματική. Ας ξεφύγουμε από πρακτικές του παρελθόντος. Είναι κρίμα να επικρατούν σε έναν κλάδο, που θα έπρεπε να είναι η ατμομηχανή της ανάπτυξης. Δεν μπορεί να είναι η τροχοπέδη και η προσωποποίηση της τσαπατσουλιάς και της μιζέριας.

Advertisements
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: