Αρχική > Δια βίου μάθηση > Ιωάννης Πανάρετος–1η συνεδρίαση του Συμβουλίου Διά Βίου Μάθησης και Σύνδεσης με την Απασχόληση

Ιωάννης Πανάρετος–1η συνεδρίαση του Συμβουλίου Διά Βίου Μάθησης και Σύνδεσης με την Απασχόληση

Ομιλία του Υφυπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Ιωάννη Πανάρετου, στην πρώτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Διά Βίου Μάθησης και Σύνδεσης με την Απασχόληση

«Πιστεύω ότι η χώρα θα έχει ξεπεράσει την κρίση, όταν ο Πρωθυπουργός χρειάζεται να μιλάει λιγότερο με τον Υπουργό Οικονομικών, και περισσότερο με την Υπουργό Παιδείας»

Αν πριν από 30 και χρόνια, στο τέλος της δεκαετίας του ’70, αυτοί που ασχολούνταν με την επιμόρφωση, όπως λεγόταν τότε, μπορούσαν να δουν μακριά και μπορούσαν να περιμένουν μια συνάντηση όπως την σημερινή, θα έλεγαν ότι καθυστερήσαμε πολύ. Αν δούμε όμως την θετική πλευρά, θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι η σημερινή συνάντηση είναι νομίζω η πιο εντυπωσιακή που έχει γίνει στην χώρα για θέματα Διά Βίου Μάθησης Είναι η πιο εντυπωσιακή γιατί προφανώς τον τελευταίο χρόνο με τις προσπάθειες της Άννας Διαμαντοπούλου, της Εύης Χριστοφιλοπούλου και τώρα της Φώφης Γεννηματά, η Διά Βίου Μάθηση παύει να είναι ένα παράξενο κομμάτι που αναφέρεται στην εκπαίδευση γενικά, ή κάποιας μορφής εκπαίδευση που δεν σχετίζεται με το κλασικό εκπαιδευτικό σύστημα. Γίνεται ένα αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτικής του Υπουργείου Παιδείας, αλλά και της ουσίας του τρόπου που βλέπουμε την ζωή μας και του τρόπου που μαθαίνουμε.

Νομίζω ότι όχι μόνο έχουμε προχωρήσει σημαντικά, αλλά και ότι πολλές από τις διαχωριστικές γραμμές που είχαμε μέχρι σήμερα, τυπική και άτυπη, μη τυπική εκπαίδευση, ξεπερνιούνται. Όμως χρειάζεται ο χώρος της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, αλλά και ο χώρος της Έρευνας, να κινηθούν ταχύτερα στην κατεύθυνση αυτή.

Δεν φτάνει να έχουμε ένα ανοιχτό Πανεπιστήμιο που προσφέρει εκπαίδευση από απόσταση. Πρέπει όλα τα Πανεπιστήμια και τα Τεχνολογικά μας Ιδρύματα να έχουν αυτή την ευχέρεια. Να έχουν την δυνατότητα να προσφέρουν εκπαίδευση σε περισσότερους συμπατριώτες μας, ανεξάρτητα από ηλικία, που δεν μπορούν να είναι μόνιμα εγκατεστημένοι στον χώρο που βρίσκεται το εκπαιδευτικό Ίδρυμα.

Ταυτόχρονα, πρέπει να προχωρήσουμε και σε άλλες μορφές διάχυσης της γνώσης. Δεν μπορεί το ένα βιβλίο στο Πανεπιστήμιο και στο ΤΕΙ, αυτό το ένα ή τα δυο συγγράμματα, να εξακολουθούν να μοιράζονται με τον τρόπο που μοιράζονται σήμερα. Πρέπει να είναι διαθέσιμα στον κάθε φοιτητή, στον κάθε πολίτη, να είναι διαθέσιμα στο Διαδίκτυο ηλεκτρονικά.

Πρέπει να αξιοποιήσουμε άλλες διεθνείς πρακτικές, όπως π.χ. το OpenCourseWare του MIT, όπου όλοι οι Καθηγητές έχουν δώσει την δυνατότητα ώστε όλα τα βοηθήματα να είναι διαθέσιμα όχι μόνο στους φοιτητές του Πανεπιστημίου, αλλά και σε όλο τον κόσμο. Και δεν έχουν ζητήσει πνευματικά δικαιώματα για αυτό.

Θέλουμε και περιμένουμε η έρευνα να μην είναι απομονωμένη στους ερευνητές των Ερευνητικών Κέντρων και των Πανεπιστημίων, αλλά να περάσει και στις προπτυχιακές σπουδές και – γιατί όχι – ακόμη και στο σχολείο.

Όταν σκεφτόμουν χτες το βράδυ με τι τρόπο θα μπορούσε κανείς να δει σε τι βαθμό έχει προχωρήσει η γνώση στην Ελλάδα του αντικειμένου της Διά Βίου Εκπαίδευσης, σκέφτηκα να κάνω κάτι απλό. Να βρω έναν απλό τρόπο, έναν απλό δείκτη, που να μου δώσει μια εικόνα για το πόσο έχουμε προχωρήσει.

Και έκανα το εξής: κοίταξα τον αγγλικό όρο «lifelong learning» και τον ελληνικό όρο «Διά Βίου Μάθηση». Πόσες ανταποκρίσεις στο Διαδίκτυο έχει ο ένας όρος και πόσες έχει ο άλλος. Το «lifelong learning» είχε χτες το βράδυ 12.700.000, το «Διά Βίου Μάθηση» 133.000. Δηλαδή έχουμε μια αναλογία περίπου 1 προς 100. Για κάθε 100 αποτελέσματα στον διεθνή χώρο, 1 στην Ελλάδα.

Σκέφτηκα και την λέξη εκείνη που έχει τις περισσότερες ανταποκρίσεις στα περισσότερα hits στο Διαδίκτυο -που όσοι από εσάς γνωρίζουν, ξέρουν πως είναι η λέξη health. Η λέξη «health» έχει 3.550.000.000 ανταποκρίσεις, ενώ η λέξη «υγεία» στην Ελλάδα έχει 7.240.000, δηλαδή αναλογία 1 προς 500.

Μάλιστα θα προσέθετα και το εξής: ενώ χτες το βράδυ για την δια βίου μάθηση ήταν 13.000 τα αποτελέσματα, σήμερα το πρωί είναι 168.000. Δεν ξέρω αν οφείλεται στην σημερινή εκδήλωση ή αν οφείλεται στο γεγονός ότι θα έρθει και ο Πρωθυπουργός εδώ. Ελπίζω όμως αυτός ο αριθμός να μεγαλώνει διαρκώς.

Μιλώντας για δείκτες -και κλείνοντας- αναρωτιέμαι ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να βρούμε έναν δείκτη για το πότε η χώρα θα έχει ξεπεράσει την κρίση που περνάει σήμερα. Πολλοί -και κυρίως οι οικονομολόγοι- θα πουν ότι: «όταν το χρέος μειωθεί τόσο ή όταν οι επενδύσεις φτάσουν σε κάποιο συγκεκριμένο το επίπεδο». Εγώ έχω έναν πολύ πιο απλό δείκτη.

Πιστεύω ότι η χώρα θα έχει ξεπεράσει την κρίση, όταν ο Πρωθυπουργός χρειάζεται να μιλάει λιγότερο με τον Υπουργό Οικονομικών, και περισσότερο με την Υπουργό Παιδείας.

Advertisements
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: